TÜRKİYE- AVRUPA BİRLİĞİ TARİHÇESİ
Türkiye AB ilişkileri, Türkiye nin Avrupa  Ekonomik  Topluluğuna ortaklık başvurusu ile başlamıştır. 2o11 yılı itibariyle 52 yıllık bir geçmişi olan bu çabanın hala tam üyelik hedefinin gerçekleşmemiş olması ümitleri kırmıştır.Aslında 3 Ekim 2005 de müzakerelerin başlamasıyla süreç hızlanmıştır. Ama beklenen “ Mutlu sondan” bir önceki  noktada olmamız heyecanımızı kırmamalıdır

Süreç  özet olarak şöyle gelişti:

31 Temmuz 1959 da 23 ncü  Cumhuriyet  Hükümeti  Başbakan merhum  Adnan Menderes  döneminde Dışişleri Bakanı  Fatin  Rüştü Zorlu nun girişimleri ile, Türkiye Avrupa ekonomik topluluğuna o zamanki adı (AET) ye ortaklık için başvurdu.

12 Eylül 1963 de 27 nci Cumhuriyet Hükümeti Başbakan merhum İsmet İnönü döneminde Dışişleri Bakanı  Feridun  Cemal Erkin nin girişimleriyle,  Türkiye ile AET  yi bir Gümrük Birliğine götürecek ve ileride üyeliğin temelini oluşturacak olan Ortaklık Anlaşması, ANKARA ANLAŞMASI imzalandı.

22 Temmuz 1970 de 29  ncu Cumhuriyet Hükümeti  Başbakan Suat Hayri Ürgüplü döneminde Dışişleri bakanı Hasan Esat Işık ın girişimleriyle Türkiye  katma protokolü  kabul etti.

14 Nisan 1987 de 45 nci Cumhuriyet Hükümeti , Başbakan Turgut Özal döneminde, Dışişleri Bakanı  Vahit  Halefoğlu  nun girişimiyle Devlet Bakanı Ali Bozer  Türkiye Avrupa Topluluğuna tam üyelik başvurusunda bulundu.

6 Mart 1995 de  50 nci Cumhuriyet Hükümeti  Başbakan Tansu Çiller döneminde ,36 ncı Ortaklık Konseyi,Türkiye ile Avrupa Birliği arasında Gümrük Birliğinin  1995 yılı içerisinde gerçekleştirilmesine karar verdi.

12-13 Aralık 1997 de 55 nci Cumhuriyet Hükümeti Başbakan Mesut Yılmaz  döneminde Dışişleri Bakanı İsmail Cem  Lüksemburg  Zirvesi  nde, Çek Cumhuriyeti, Macaristan,Polonya,Slovenya,Romanya,Bulgaristan,Litvanya,Letonya,Estonya ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi tam üyelik için aday ülkeler olarak belirlendi.Türkiye aday ülkeler arasına alınmadı.Ancak tam üyeliğe ehil olduğu teyit edildi.

10-11 Aralık 1999 da 57 nci Cumhuriyet Hükümeti Başbakan  Bülent Ecevit  döneminde Helsinki Avrupa Birliği zirve toplantısında Türkiye nin AB üyeliğine aday bir ülke olduğu teyit edildi.

12-13 Aralık 2002 de 58 nci Cumhuriyet Hükümeti Başbakan Abdullah Gül döneminde,Kopenhag zirvesi  sonuçlarında Konseyin 2004 yılı ilerleme raporu ve Komisyonun görüşleri temelinde  Aralık 2004 de yapılacak zirvede Türkiye nin Kopenhag siyasi kriterlerini karşıladığını kararını alması halinde müzakerelerin gecikmeksizin başlatılacağı belirtildi.

6 Ekim 2004 de 59 ncu Cumhuriyet Hükümeti Başbakan Recep Tayyip Erdoğan  döneminde, Dışişleri Bakanı Abdullah Gül  ün girişimleriyle, Avrupa Komisyonu, ilerleme ve etki raporlarını açıklayarak Türkiye nin siyasi kriterleri yeterli  düzeyde karşıladığını belirtti ve katılım müzakerelerinin açılmasını önerdi.

16-17 Aralık 2004 de 59 ncu Cumhuriyet Hükümeti, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan döneminde, AB Devlet ve Hükümet Başkanları Zirve toplantısında Türkiye nin Siyasi kriterleri yeterli ölçüde yerine getirdiği belirtildi ve katılım müzakerelerinin 3 Ekim 2005 tarihinde başlatılması kararlaştırıldı.

29 Haziran 2005 de 59 ncu Cumhuriyet Hükümeti, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan döneminde, Avrupa  Komisyonu ,”Türkiye için katılım müzakereleri Çerçevesi Taslağı “ nı açıkladı.Taslakta müzakereleri düzenleyen genel ilkeler, müzakerelerin içeriği, müzakere prosedürleri ve  müzakere başlıklarına ilişkin taslak listede yer aldı.

3 Ekim 2005 de 59 ncu Hükümet döneminde, AB Dışişleri Bakanlarının Lüksemburg ta yaptıkları toplantıda Türkiye ye yönelik müzakerelere çerçeve belgesi onaylandı ve müzakerelerin tarama süreciyle resmen başlatılması kararlaştırıldı.

20 Ekim 2005 de  Üyelik müzakerelerinin ilk aşamasını oluşturan tarama süreci, Bilim ve Araştırma alanında düzenlenen “Tanıtıcı tarama” toplantısı ile başladı.

9 Kasım 2005 de Avrupa Birliği, Türkiye ye yönelik 2005 yılı ilerleme raporunu ve katılım ortaklığı Belgesini açıkladı. O gün bu gündür. AB Türkiye ilişkileri fasılların açılıp kapanması konusunda  konan çekincelerle oyalanmakta ve ciddi bir sürece girememektedir.

1.2.AVRUPA BİRLİĞİNE GİRİŞ ŞARTLARI :

                Avrupa Birliğinin en özlü ilkeleri olan  “TEMEL HAKLAR  ŞARTI” AB nin anayasasının  esası olarak görülen bu belgeyi hazırlayan AB ülkeleri hükümet  temsilcileri  ve  parlementerlerden  oluşan 62 kişilik yazım komitesi tarafından hazırlanarak 2000 yılı Ekim ayında onaylandı. 7 bölüm ve 54 maddeden oluşan belgeyi aday ülkelere tanıttılar.AB ne girmek isteyen Türkiye bu “Temel Haklar Şartına” uymak zorunda.

                Temel Haklar Şartı AB VATANDAŞLARININ TEMEL HAKLARINI VE  AB nin  VATANDAŞLARINA karşı sorumluluklarını düzenleyen en önemli belgedir.AB üyeleri ve adaylar,kendi ANAYASA ve Yasalarını bu temel haklar şartına uyarlamak zorundadırlar.

                AB TEMEL HAKLAR ŞARTI  (ÖZET):

ONUR:

Madde 1: İnsan Onuru: İnsan onuru dokunulmazdır. Ona saygı gösterilmeli ve korunmalıdır.

Madde 2: Yaşa Hakkı : 1.Herkes yaşama hakkına sahiptir.2.Hiç kimse ölüm cezasına çarptırılamaz veya cezası infaz edilemez.

Madde 3: Kişinin Bütünlük Hakkı:1.Herkes fiziksel ve Ruhsal bütünlüğüne saygı duyulası hakkına sahiptir. 2.Tıp ve Biyolojik bilimi alanlarında özellikle aşağıdakilere saygı duyulmalıdır.

_ İlgili kişinin kanunlar tarafından belirlenmiş hükümler dahilinde bilgilendirilmiş olarak özgür rızasına,

_İnsan ırkının değiştirilmesine yönelik çalışmaların engellenmesi,

_İnsan vücudunun  bütününün veya parçalarının gelir kaynağı olarak üretilmesinin engellenmesi,

_İnsanoğlunun klonlanmasının engellenmesi,

Madde 4: İşkencenin ve İnsanlık dışı yada küçültücü muamelenin veya cezanın engellenmesi:

Hiç kimse işkence veya insanlık dışı muamele yada ceza görmemelidir.

Madde 5: Köleliğin ve zorla çalıştırılmanın engellenmesi, 1.Hiç kimseye kölelik yapılamaz. Toprağa bağlı olarak zorla çalıştırılamaz. 2.Hiç kimse zorla veya zorunlu olarak çalıştırılamaz. 3.İnsan ticareti yasaktır.

ÖZGÜRLÜKLER  :

Madde 6 : Özgürlük ve Güvenlik Hakkı: Herkes kişi,sel özgürlük ve güvenlik hakkına sahiptir.

Madde 7 : Özel yaşama ve Aile Hayatına Saygı: Herkes özel yaşama ve aile hayatına, evine ve haberleşme özgürlüğüne saygı gösterilmelidir.

Madde 8 : Kişisel Bilgilerin Korunması: 1. Herkes kişisel bilgilerinin korunması hakkına sahiptir.2.Böylesi bilgiler, özel amaçlar için adil olarak, kişinin rızası dahilinde veya kanunlar tarafından belirlenmiş, meşru dayanaklar dahilinde kullanılmalıdır. Herkes kendisini ilgilendiren bilgilere ulaşma ve bunları düzeltme hakkına sahiptir. 3.Yukarıda belirtilen kurallara uyum, bağımsız bir otorite tarafından kontrol edilmeye açık olmalıdır.

Madde 9 : Evlenme Hakkı ve Aile Kurma Hakkı: Evlenme ve aile kurma hakkı bu konuda düzenlenmiş ulusal yasalar dahilinde garanti altına alınmalıdır.

Madde 10 : Düşünce,Vicdan ve Din Özgürlüğü :1. Herkes Düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne sahiptir. Bu hak din veya inanç değiştirme özgürlüğünü , tek veya topluluk halinde, özel olarak yada topluluk önünde din veya inancın ifadesi, ibadet etme, öğretim, uygulama ve gözlemleme özgürlüğünü içerir.2.Vicdani nedenlerden ötürü itiraz hakkı, ulusal yasalara uygun olarak tanınır.

Madde 11 : İfade ve Bilgilenme özgürlüğü : 1.Herkes İfade  özgürlüğüne sahiptir. Bu hak görüş sahibi olma, bilgi ve fikirlerin kamu otoritesinin müdahalesi  olmaksızın  sınır tanımadan alışverişi, özgürlüklerini de kapsar. 2. Medyanın çoğulculuk ilkesine ve özgürlüğüne saygı duyulmalıdır.

Madde 12 : Biraraya gelme ve Dernek Kurma Özgürlüğü: 1.Herkes her düzeyde özellikle siyasi, sendikalaşma ve vatandaşlıkla ilgili alanlarda barışcıl olarak bir araya gelme ve dernek kurma hakkına sahiptir. Bu hak, herkesin kendi çıkarlarını korumak amacıyla sendika kurma ve sendikaya üye olma haklarını içerir. 2.Siyasi partiler birlik düzeyinde, birlik vatandaşlarının siyasi iradesini temsil etmeye yönelik katkılarda bulunur.

Madde 13 : Sanat ve Bilim özgürlüğü : Sanat ve bilimsel araştırma her türlü sınırlandırmadan uzaklaştırılmalıdır.Akademik özgürlüğe saygı duyulmalıdır.

Madde 14 :Eğitim :1. Herkes eğitim  örgün ve devamlı eğitime ulaşma hakkına sahiptir. 2.Bu hak parasız mecburi eğitim alma olanağını da içerir. 2.Demokratik prensipler dahilinde eğitim kurumları kurma hakkı ve velilerin çocuklarına kendi dini felsefi ve pedagojik inanaçlarına uygun eğitim sağlama özgürlüğü, ulusal kanunlara uygun olarak verilmelidir.

Madde 15 : Uğraşı Seçme ve Çalışma Özgürlüğü : 1.Herkesin çalışma ve seçilmiş veya kabul edilmiş bir uğraşıyla ilgilenme hakkı vardır. 2.Birliğin bürün vatandaşları,herhangi bir üye ülkede iş arama, çalışma,iş kurma ve hizmet sağlama haklarına sahiptir. 3.Üye ülkelerin sınırları dahilinde çalışma iznine sahip üçüncü ülke vatandaşları AB  vatandaşlarıyla eşit çalışma şartlarına  sahiptirler.

Madde 16 : İş Yapma Özgürlüğü : AB ve ulusal yasalara uygun olarak iş yapma hakkı tanınmıştır.

Madde 17 : Mülkiyet Hakkı :1.Herkes, mülk sahibi olma, kullanma, elinden çıkarma ve vasiyet etme hakkına sahiptir. Hiç kimsenin mülküne, kamu çıkarları ve yasa ile belirlenmiş durum ve koşullar dahilinde adil olarak ve zamanında kayıpların karşılanması durumu hariç el konulamaz.(…) 2.Fikri haklar korunmalıdır.

Madde 18 : Sığınma Hakkı : Sığınma hakkı, 28 Temmuz 1951 Cenevre Konvansiyonu ve sığınmacıların statüleri ile ilgili 31 Ocak 1967 tarihli protokol ve AB Kurucu Anlaşmalarına uygun olarak garanti altına alınır.

Madde 19 : İade edilme, sürgün ve yerinden edilme hallerinde korunma :1.Toplu sürgünler yasaktır.2.Hiç kimse ölüm cezasına çarptırılma işkence yada insanlık dışı aşağılayıcı muamele görme riski olan bir devlete sürülemez  sınırdışı  edilemez.

EŞİTLİK

Madde 20 :Yasalar önünde Eşitlik : Herkes yasalar önünde eşittir.

Madde 21 : Ayırım Gözetmemek : 1.Herhangi bir temele dayalı ayırımcılık ( cinsiyet , ırk, etnik veya sosyal köken, genetik özellikler, dil din, veya inanç, siyasi yada başka bir görüş, ulusal bir azınlığın üyesi olmak, doğum sakatlık, yaş yada cinsel tercih) engellenmelidir. 2. Avrupa topluluklarının kurucu anlaşması ve AB anlaşmaları uygulama kapsamı içinde ve bu anlaşmaların öngördüğü durumlar haricinde milliyete dayalı tüm ayırımcılık engellenmelidir.

Madde 22 : Kültür, din ve dil farklılıkları :AB Kültür, din ve dil farklılıklarına saygı gösterir.

Madde 23 : Kadın Erkek Eşitliği : Kadın ve erkek iş olanağı, iş ortamı ve maaş dahil her alanda eşit olmalıdır.

Madde 24 : Çocuk Hakları : Çocuklar korunma ve bakım hakkına sahiptir. Çocuklar düşüncelerini açıkça ifade edebilirler. Çocuklar ebeveynlarini   görme  hakkına görme hakkına sahiptirler.

Madde 24 : Yaşlılar Hakları : Birlik, yaşlıların güncel hayata adaptasyonunu, sosyal kültürel hayata katılımlarını gözetir.

Madde 26 : Özürlü yurttaş Hakları :Birlik, özürlü yurttaşların insanca yaşam haklarına ve toplumun her alanında yer almalarına saygı duyar.

DAYANIŞMA

Madde 27 : İşçiler müesseseleri  hakkında  bilgi edinme hakkı : İşçi veya işçi temsilcileri iş yerleri hakkında bilgi alma hakkına sahiptir.

Madde 28 : Toplusözleşme  hakkı :İşveren veya işçiler veya temsilcileri toplu eylem ve toplu sözleşme hakkına sahiptirler. Anlaşma sağlanamaması halinde genel grev hakkı doğar.

Madde 29 : Ücretsiz arabuluculuk hakkı : Her yurttaş iş ararken ücretsiz arabuluculuk kurumlarından yararlanma  hakkına sahiptir.

Madde 30 : İşten çıkarılma : Her işçi haksız yere işten uzaklaştırma ve işten çıkarılmaya karşı korunma hakkına sahiptir.

Madde 31 : Çalışma ortamı : Her işçi  sağlıklı ve güvenlik iş ortamında çalışma hakkına sahiptir. Her işçi haftalık belirli azami çalışma saatlerine, hafta sonu ve yıllık tatil hakkına sahiptir.

Madde 32 : Çocuk işçiler : Çocukların çalışması yasaktır. Zorunlu eğitim yaşını doldurmayan çocuklar çalışamaz.

Madde 33 : Aile ve iş hayatı :Aileler hukuki, ekonomik ve sosyal güvencelerini gözetir. Annelik hakkı, Hastalık, iş kazası gibi durumlarda işçilerin sosyal haklarını güvence  altına alır. Birlik ülkelerinde yasal ikametgahı olan her birey sosyal güvence haklarından yararlanma hakkına  sahiptir.

Madde 35 : Sağlıklı iş ortamı : Her birey sağlık hizmetlerinden ve  bakım imkanlarından yararlanma hakkına  sahiptir.

Madde 36 : Hizmetler sektörü : Avrupa Birliği  her bireyin hizmetler sektöründen yararlanmalarına saygı gösterir ve gözetir.

Madde 37 : Çevre koruma : Çevre koruma ve kaliteli bir ortamda yaşam hakkı Avrupa Birliğinin önceliklerinden birini oluşturur.

Madde 38 : Tüketici hakkı : Birlik, tüketici haklarının  savunulmasında öncelik talep eder.

YURTTAŞLIK

Madde  39 : Avrupa  Parlamentosu  seçme  ve seçilme  hakkı : Avrupa Birliği ülkelerinin vatandaşları Avrupa Parlamentosu seçimlerinde seçme ve seçilme hakkına sahiptir. Avrupa parlamentosu üyelerini halk gizli serbest ve doğrudan seçerler.

Madde  40 : Yerel seçimlerde  seçme ve seçilme hakkı : Avrupa Birliği ülkelerinin vatandaşları yerel seçimlerde seçme ve seçilme hakkına sahiptir. (DEVAM EDECEK)

                                                       15 ARALIK 2011      İSTANBUL

 

 

 
 SİTE İÇİ ARAMA

SON EKLENEN 5 MAKALE
TÜRKİYE- AVRUPA BİRLİĞİ TARİHÇESİ

KARŞI DEVRİM HAREKETLERİNİN EN ETKİLİSİ ŞEYH SAİD İSYANI

BM VE TBMM DE KABUL EDİLEN İKİ SÖZLEŞMENİN ÜLKEMİZE ETKİLERİ

CUMHURİYETİN 86 NCI YILINDA BAŞINA GELENLER

RİSK VE RİSK YÖNETİMİ

SİTE ANKET
Yeni Sitemizi Nasil Buldunuz?
Çok Iyi
Iyi
Normal
FikrimYok